Ο Ποταμός του Θεού

Το μοναστήρι της Όπτινα ήταν πασίγνωστο από την ίδρυσή του για τη βαθιά πνευματικότητα και τη διακριτική ασκητικότητα των οσίων γερόντων, που ήταν θεμελιωμένη πάνω σε μια πραγματική πατερική γνώση του ασκητισμού. Και σ' ολόκληρη τη διαδρομή της εκατόχρονης ένδοξης πορείας του, μέχρι το κλείσιμό του από τους μπολσεβίκους το 1923, τροφοδότησε τη Ρωσική Εκκλησία με επισκόπους, ηγούμενους πολλών μοναστηριών, πολυάριθμους καθοδηγητές ψυχών (στάρετς) και κυρίως με αρκετούς αγίους. Η συμβολή του μοναστηρίου και της σκήτης της Όπτινα στην πνευματική ζωή της Ρωσίας ήταν τεράστια. Ήταν ο καλλίτερος εκπρόσωπος της πνευματικής αναγέννησης που γνώρισε ή Ρωσία το δέκατο ένατο ως τις αρχές του εικοστού αιώνα. Μπροστά από το μοναστήρι της Όπτινα κυλάει ο ποταμός Ζίζντρα, που ο συγγραφέας Σέργιος Νείλος τον ονόμασε "Ποταμό του Θεού", από τη μεγάλη ευλάβεια που έτρεφε για όλα όσα σχετίζονταν με το άγιο αυτό μοναστήρι και τους οσίους γέροντές του, τους περίφημους στάρετς...