Ο ΤΡΟΤΣΚΥ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΓΟΝΟΙ

Στον παρόντα τόμο δημοσιεύουμε μια σειρά από πολιτικά κείμενα του Μ. Ράπτη που αφορούν, όπως εύλογα δηλώνει ο τίτλος, τις απόψεις του για τον Τρότσκι και το τροτσκιστικό κίνημα και έχουν γραφτεί σε μια περίοδο από το 1958 ως το 1994. Τα άρθρα 1 ως 6 περιλαμβάνονται σε μια συλλογή που εκδόθηκε στη Γαλλία για τα 50 χρόνια της 4ης Διεθνούς. Σ' αυτά προσθέσαμε την ομιλία στο συμπόσιο του Βούπερταλ για τον Τρότσκι και τα υπόλοιπα ανέκδοτα κείμενα.Η συλλογή αυτή φωτίζει την ιστορία της 4ης Διεθνούς από την ίδρυσή της το 1948 και την εσωτερική ιδεολογική πάλη των διαφόρων τάσεων, ιδιαίτερα των σημαντικότερων από άποψη θεωρητικής βαρύτητας: αυτής του ίδιου του Πάμπλο και αυτής του Ερνέστ Μαντέλ. Έχει δε αυτονόητη ιστορική αξία, αφού για πρώτη φορά παρουσιάζεται ολοκληρωμένα η άποψη του ανθρώπου, που υπήρξε γραμματέας της 4ης Διεθνούς επί είκοσι χρόνια, για τον ιδρυτή της και τους επιγόνους του.Πέρα όμως από την ιστορική τους σημασία, τα κείμενα αναδεικνύουν την πολιτική σκέψη του Μ. Ράπτη σε μια σειρά ζητημάτων που τον διαφοροποιούν από τους άλλους μαρξιστές της εποχής του.