Γυρνώντας πίσω στο σπίτι του το πατρικό, εκεί που γεννήθηκε,εκεί που στην παιδική του ηλικία πόνεσε μ' έναν πόνο που ταχρόνια που πέρασαν ακόμα δεν έχουν ανακουφίσει με μια κρυφή,μόνιμη πληγή που έχει μείνει ανοιχτή, ο Μιχάλης παλεύει,ακροπατώντας στην κόψη του μυαλού του και με το κορμί του να τονβασανίζει σε κάθε του κίνηση, να συναντήσει τον εαυτό του και τημοίρα του.