ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η Αφήγηση πέθανε...Ζήτω η Αφήγηση! Αν στην ουσία κάθε αφήγηση είναι πλάγιος λόγος, εδώ ο πλάγιος λόγος είναι και τύποις αφηγηματικός, χωρίς να καταδέχεται την αναπαράσταση. Παρ' όλα αυτά ο Τάσος Γουδέλης δεν κάνει παραχωρήσεις στις «παλιές μυθοπλασίες».Ο αναγνώστης του δεν πρέπει να συγχέει ? παρά μόνο σκόπιμα ? «αφήγηση» και «μυθοπλασία¨, γιατί, ναι μεν οι δύο έννοιες δεν ταυτίζονται, αλλά και δεν διαχωρίζονται απολύτως, παρά μόνο σχετικώς στους λογοτεχνικούς τρόπους. Αυτό που ενδιαφέρει στη γραφή του Τ.Γ. αφορά στο κατά πόσον επιτυγχάνεται αυτή η ευρύτητα και ελευθερία, ως απροκατάληπτα στοιχεία, που μπορούν να αφήσουν το κείμενο να ονειρευτεί ή να εφεύρει τη λογοτεχνική του θεωρία, να τη διερωτήσει και να την ειρωνεύσει ακόμα.