ΟΙΟΝΕΙ ΠΑΡΩΝ

Ήτανε τότε πουΣτου καιρού το περιβόλιΠάνταΗ αθωότηταΧάριζε στην ψυχή του δράκουΤο μετάξι τηςΗ μητέρα έριχνε σίδεροΣτο πηγάδιΝα γιάνει το παιδίΗ ζωή κατόρθωνε το τέλος τηςΟ ποιητήςΤο τραγούδι τουΤης αγάπηςΧωρίς τέλος.Και είμαστε τώραΕμείςΟι εν ανεπαρκεία διατελούντεςΠου -Προφέρουμε τα φωνήενταΚαι τα σύμφωναΜε καλή αναπνοή.Ποιός κερδίζειΕμείς ή η αφήγηση;