ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ

Χωρίς κανένα μελοδραματισμό, κανέναν οδυρμό για τη χαμένηαθωότητα των παιδικών χρόνων, καμιά άμεση μορφή για την αλλαγήτου φυσικού περιβάλλοντος, η συγγραφέας με μια λιτή γραφή,επιστρέφει στο παρελθόν μέσα από μνήμες όπως ήταν...Περιστατικάαπλών ανθρώπων, μικρών παιδιών που ζουν σε αυλές και γειτονιές,που παίζουν παρόχθια ενός μυθικού ποταμού, του Ιλισσού,γίνονται για την Ι.Καρατζαφέρη κομμάτια της δικής τηςμυθολογίας. Δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς αν οι μνήμες είναιπραγματικά βιωμένες από την ίδια ή αν η φαντασία της και ηδημιουργική της γραφή ενώθηκαν σε αυτό το αποτέλεσμα.