ΠΟΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑΘΜΟΙ

Η πορεία του θεάτρου στην Ελλάδα είναι και η μακρότερη από όλες και μια από τις δυσκολότερες, με στάσεις και στασιμότητες, σταθμούς που μοιάζουν με λήθαργο ή χειμερία νάρκη, με ρήξεις και τομές, καταλήξεις και νέα ξεκινήματα, και είναι, αν θέλετε, ένα διδακτικό παράδειγμα για τη «μεταμοντέρνα» ιστοριογραφία, η οποία δεν βλέπει πια το σύνολο με τους ενοποιητικούς φακούς του εξελικτικισμού, αλλά δίνει έμφαση στις ασυνέχειες και τις διακοπές.