ΣΤΗΝ ΑΠΩ ΑΝΑΤΟΛΗ

Δεν ήταν τόσο τα υπέροχα μνημεία ή τα εξωτικά τοπία που μ'εντυπωσίασαν. Ήταν κυρίως οι άνθρωποι, ο τρόπος που σκέφτονταικαι ζουν. Ο τρόπος που αντιμετωπίζουν το χρόνο, την ευτυχία, τοθάνατο, τον έρωτα, τη θρησκεία, την καθημερινότητα. Ένας τρόποςπολύ διαφορετικός, σχεδόν διαμετρικά αντίθετος απ' το δικό μας,απ' τον ευρωπαϊκό, μεσογειακό, ελληνικό τρόπο. Βρήκα τηνεμπειρία μου αυτή εντυπωσιακή κι ένιωσα έτσι την ανάγκη να γράψωτα όσα παρατήρησα.