ΣΤΟΝ ΜΑΝΟ

Αν το έργο που θα αφήσω πίσω μου αξίζει, έχει καλώς. Αν δεν αξίζει, δικαίως θα πέσω στη λήθη. Ξέρω οτι όταν πεθάνω, αν κάτι μείνει πίσω αυτό θα είναι τα τραγούδια μου. Από αυτά με έμαθε ο κόσμος και καμιά 20αριά πραγματικά καλά τραγούδια από αυτά, θα παίζουν στα ραδιόφωνα όταν πεθάνω. Από εκεί και πέρα θα με βάλουν σε μια Ανθολογία. Αυτή είναι η μοίρα ενός ποιητή…Τούτο το μικρό βιβλίο είναι μια «συνάντηση» με τον Ποιητή. Για να έρθουμε λίγο πιο κοντά του, μέσα από τα δικά του λόγια και τα λόγια κάποιων ανθρώπων που «βάδισαν μαζί του». Για να «τον συναντήσουν» και άλλοι άνθρωποι μετά από εμάς, καθώς αυτός θα στέκεται, όσο υπάρχουμε ως φυλή πάνω στη γη, ανάμεσά μας, με τη γνώριμη τραγιάσκα του και το μοναδικό παιδικό χαμόγελό του.