ΤΑ ΚΟΣΜΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ

Σύμφωνα με τη Συνθήκη του Διαστήματος του 1967, ο διαστημικός χώρος είναι ελεύθερος στην εξερεύνηση και χρήση, ενώ ταυτόχρονα δεν μορεί να αποτελέσει αντικείμενο οικειοποίησης, με οποιονδήποτε τρόπο. Είναι φανερό λοιπόν ότι η κυριαρχία συνδέεται άρρηκτα με τον εναέριο χώρο, σε αντίθεση με το διαστημικό χώρο, που είναι ελεύθερος, όπως ειδικότερα προβλέπεται από τη Συνθήκη του Διαστήματος του 1967. Από τα παραπάνω, είναι προφανές ότι υπάρχει ένας συνεχής χώρος, ο οποίος διέπεται από δύο εκ διαμέτρου αντίθετα νομικά καθεστώτα. Δεν είναι σαφές μέχρι ποιο ύψος από την επιφάνεια της Γης φτάνει ο εναέριος χώρος ο οποίος υπόκειται στην απόλυτη και αποκλειστική κυριαρχία του κράτους και από ποιο σημείο και πέρα αρχίζει ο διαστημικός χώρος, ο οποίος αντίθετα είναι ελεύθερος στην εξερεύνηση και χρήση, χωρίς ταυτόχρονα να επιτρέπεται η οικειοποίησή του, με οποιονδήποτε τρόπο. Από φυσική άποψη, δεν υπάρχει καμία "γραμμή", που να μπορούσε να αποτελέσει το σύνορο μεταξύ εναέριου και διαστημικού χώρου. Επίσης δεν υπήρξε καμία διεθνής πράξη που να καθόρισε ρητά το ύψος μέχρι το οποίο εξικνείται η εθνική κυριαρχία. Επομένως, κρίνεται αναγκαία η οριοθέτηση του διαστημικού χώρου.