ΤΟ ΓΥΜΝΟ ΤΗΣ ΣΩΜΑ

Ξαπλωμένος ανάσκελα στο κρεβάτι του σπιτιού μας κλείνω τα μάτιακαι περιμένω. Γύρω μου πόρτες και παράθυρα ερμητικά κλειστά. Ταβήματά σου ακούγονται στο διάδρομο καθώς επιστρέφεις από μιαμακρινή εκδρομή. Αφήνεις τα πράγματά σου στο σαλόνι και μεπλησιάζεις σιγοτραγουδώντας ένα γνώριμο σκοπό. Δε σε κοιτάω, μανιώθω την παρουσία σου ολοένα και πιο κοντινή. Στα χέρια μουμπλέκονται αρώματα γνωστά, Αλόη, Μάρω, Νάντια, και για μιαστιγμή μονάχα σ' έχω και πάλι, σε κρατάω αδελφή, μητέρα κιερωμένη ξανά στην αγκαλιά μου...