Το δέρμα

"Το δέρμα μας, ετούτο το καταραμένο τομάρι. Εσάς ούτε που σας περνάει από τον νου για πόσα είναι ικανός ένας άνθρωπος, για τι ηρωισμούς και για τι ατιμίες είναι ικανός, προκειμένου να σώσει το τομάρι του. Ετούτο, ετούτο το σιχαμερό πετσί, βλέπετε;"Γραμμένο αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, το Δέρμα έγινε το εμβληματικό αριστούργημα που καθιέρωσε τον Κούρτσιο Μαλαπάρτε ως έναν από τους σύγχρονους κλασικούς συγγραφείς. Με πρωταγωνιστές τους ανθρώπους της Νάπολης, λαό ταλαιπωρημένο από τα δεινά του πολέμου, πεινασμένο, θρησκόληπτο, εκπορνευμένο, που παλεύει με έναν σχεδόν ποιητικό τρόπο να επιβιώσει, ο Μαλαπάρτε ασκεί δριμεία κριτική σε υψηλούς κοινωνικούς και πολιτικούς παράγοντες, φωτίζει με ειρωνεία και χιούμορ τη διαφορά ανάμεσα στους ελευθερωτές Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους, και συνοψίζει τα δεινά των συρράξεων και του φασισμού - την απώλεια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ίδιας της ανθρώπινης ιδιότητας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)Εκστατικές συναντήσεις και συνομιλίες του Μαλαπάρτε μέσα από της σελίδες του δέρματος με τον Μαρξ, τον Ζιντ, τον Σαρτρ, τον Ελιάρ, τον Θορώ. Μαζική παράνοια και διανοουμενίστικος ελιτισμός είναι οι πόλοι τού υπό διαμόρφωση σκηνικού στην Ευρώπη. Συνδιαλλαγές μυστικές και ατομικές αναταράξεις περνούν, εκτός από την διαλεκτική των κοινωνικών συστημάτων και από το σώμα. Το μιαρό και συνάμα θείο. Κορμιά που πουλιούνται, σώματα που συρρικνώνονται, συνειδήσεις που σωματοποιούνται, εκβιασμοί που υποφέρουν από δερματίτιδα. Η γραφή του Μαλαπάρτε ξεσηκώνει, ερίζει και σε αγγίζει άξαφνα σε σημεία που δεν φαντάζεσαι ότι μπορεί να υπάρχουν καν. Το πικρό, μαύρο χιούμορ ανατριχιάζει. Αποστομωτική απόδοση μιας λογοτεχνίας που ανεβαίνει στον Γολγοθά, δίχως μύθους και μεσσιανικά οράματα. Μια λογοτεχνία που κάνει σβούρες στα αποκαΐδια, που σηκώνει τον ανεμοστρόβιλο του τραύματος.