ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ ΓΟΥΕΜΠΛΕΙ

Μισό και πλέον αιώνα μετά το "έπος" του Γουέμπλεϊ, ο θρίαμβος των "πρασίνων" παραμένει ανεπανάληπτος. Πρώτον, γιατί καμία άλλη ελληνική ποδοσφαιρική ομάδα δεν πέτυχε έκτοτε κάτι ανάλογο. Δεύτερον, γιατί η συμμετοχή στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971, επιτεύχθηκε με αμιγώς ελληνικό ρόστερ από ποδοσφαιριστές που έμαθαν την μπάλα σε ερασιτεχνική ομάδα της γειτονιάς τους. Και, τρίτον, διότι η απόσταση που χωρίζει το ελληνικό ποδόσφαιρο από τα πανίσχυρα οικονομικά ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, μεγαλώνει χρόνο με το χρόνο.Τον άθλο του Παναθηναϊκού να αποκλείσει την κυπελλούχο Ευρώπης Σλόβαν Μπρατισλάβας, την πρωταθλήτρια Αγγλίας Έβερτον και τον πανίσχυρο εκείνη την εποχή Αστέρα Βελιγραδίου, αφηγείται ο Αριστείδης Καμάρας, ο ποδοσφαιριστής επιστήμονας με γκολ του οποίου σφραγίστηκε η συμμετοχή στον τελικό του Γουέμπλεϊ απέναντι στο μεγάλο Άγιαξ των Ρίνους Μίχελς, Γιόχαν Κρόιφ, Γιόχαν Νέεσκενς, Μπάρι Χουλσόφ, Πιτ Κάιζερ, Άρι Χάαν, Βέλιμπορ Βάσοβιτς...Ο Αριστείδης Καμάρας θυμάται τον "συνταγματάρχη" Φέρεντς Πούσκας, τον εντός έδρας θρίαμβο με 3-0 επί της Σλόβαν, το ανεπανάληπτο γκολ του Αντώνη Αντωνιάδη στο "Γκούντισον Παρκ", την μεροληπτική διαιτησία του Αυστριακού Λινεμάγερ στο "Μαρακανά" του Βελιγραδίου, αλλά και το δικό του κεραυνό με τον οποίο σφραγίστηκε η πρόκριση στον επαναληπτικό αγώνα των Αθηνών.