ΤΟ ΚΟΥΜΠΙ ΠΟΥ ΚΡΥΩΝΕ

Ένα μικρό άσπρο κουμπί ξεπαγιάζει στο κρύο. Οι κουμπότρυπες το περιφρονούν. Τα ψαλίδια με τις αιχμηρές μύτες το κυνηγούν. Τα άγρια φερμουαρόφιδα το ίδιο. Προσπαθώντας να γλιτώσει από το κρύο και την παγωνιά στον αδιάφορο, εξίσου παγερό κόσμο, βρίσκεται στο δρόμο του ένα κορίτσι. Ένα κορίτσι που ένα βιολετί κουμπί έχει πέσει από το παλτό του. Που να πήγε; Να έχει φτάσει στο Παρίσι κατρακυλώντας; Να το έχει καταπιεί η Καλιμπουρμπούρ η άγρια κάμπια; Ή μήπως να το έχει αρπάξει ο Τριανταβάρ, το άγριο όρνεο;<br><br>Και συναντιούνται οι δυο τους. Σε ένα πάρκο. Τυχαία. Και αυτή η συνάντησή τους θα σκορπίσει την τόση περιφρόνηση που είχε βιώσει το κουμπί, θα σκορπίσει τόση αγάπη που έλειπε από τη ζωή του. Ένα απίστευτο ταξίδι ενός κουμπιού που δεν ήξερε όλα όσα είναι.<br><br>Κάθε καινούριο βιβλίο του Ευγένιου Τριβιζά, όσα πολλά κι αν έχει γράψει, αναμένεται πάντοτε με αγωνία. Η λογοτεχνικότητα που πολλές φορές προσδίδει σε αρκετές ιστορίες του, καθώς και ο ευφάνταστος τρόπος που συνηθίζει να πλέκει ασυνήθιστα συνήθως πρόσωπα και γεγονότα, καθιστούν κάθε του εκδοτική προσπάθεια κάτι περισσότερο από εκδοτικό γεγονός.