Το πικάπ

Δεν κρατάτε στα χέρια σας μια συλλογή διηγημάτων, αλλά έναν αλλόφρονα σαρωτή ανθρώπων «κοινών», «συνηθισμένων» που διάγουν μια «τυπική», μια «ρουτινιάρικη» ζωή. Τι μπορεί να ενώνει έναν πρόσφυγα που κάποτε είχε κλέψει ένα πικάπ, μια νησιώτισσα που ετοιμάζει το μνημόσυνο του αδελφού της, έναν τύπο που προσπαθεί να μπει στο υποκατάστημα μιας τράπεζας και δεν βρίσκει το μπουτόν, ένα κοριτσάκι που μελετάει πιάνο και έναν οδηγό φορτηγού ψυγείου που μεταφέρει λαθρεπιβάτες. Τίποτε, εκτός από την επίφαση της κανονικότητας. Γραμμένο με διαβρωτικό χιούμορ και αυθάδικη ενσυναίσθηση, αυτό το βιβλίο διαπερνά κάθε στρώση ευσεβούς ατομικής αφήγησης περί μοναξιάς, φοβιών, καθημερινότητας, κοινωνικής ρητορικής και φτάνει εκεί όπου είμαστε όλοι ίδιοι, στο μεδούλι της ύπαρξης.