Το φίδι

Το έργο αυτό, γραμμένο κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου πολέμου, εκτυλίσσεται σε μια σπασμωδικά ουδέτερη Σουηδία, με το στράτευμα της σε επιφυλακή. Ο Στιγκ Ντάγκερμαν, κληρωτός τότε και θιασώτης του αναρχοσυνδικαλισμού, χρησιμοποιεί την καθημερινότητα στον στρατό ως ένα σκηνικό βάθους, ως ένα φόντο νευραλγικό, προκειμένου να διερευνήσει την ψυχολογία του φόβου και τις διαλυτικές συνέπειες που έχει η τελευταία πάνω στα άτομα και στην κοινωνία. Το Φίδι διαθέτει παραισθησιογόνα ορμή και είναι δομημένο ως μια αλληλουχία αφηγήσεων από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Στο πρώτο μέρος του βιβλίου, με τίτλο "Ιρέν", πρωταγωνιστεί μια εργαζόμενη γυναίκα που έλκεται ερωτικά από τον Μπιλ, έναν φαντάρο με σαδιστικές τάσεις. Στο δεύτερο μέρος, με τίτλο "Δεν κλείνουμε μάτι", απογυμνώνονται εντελώς οι εναγώνιες εμπειρίες του Γραφέα -πρόκειται για το alter ego του συγγραφέα- και των υπόλοιπων συστρατιωτών του. Στο τελευταίο μέρος, ο Γραφέας ξεδιπλώνει το όραμά του για την υπερνίκηση του φόβου μέσω ενός παράλογου και καταστροφικού τέλους. Το Φίδι είναι το πρώτο μυθιστόρημα του Στιγκ Ντάγκερμαν και κυκλοφόρησε το 1945, όταν ο ίδιος ήταν 22 ετών. Η κριτική το υποδέχτηκε εμβρόντητη, αναγνωρίζοντας την ιδιοφυΐα του.