ΤΡΙΞΙΜΟ ΚΟΥΝΙΑΣ

...Το παιδί που αγγίζειτην καρδιά μαςείναιό,τι πιο βαθύ υπάρχειμέσα μας.Προσπαθώ να φτάσωπρος τα εκεί.Μένω στηνπροσπάθεια μόνο...Με την ποιητική αφήγηση ο Μπομπέν «φωτίζει» αντικείμενα ασήμαντα ενδεχομένως για κάποιους αναγνώστες, που όμως χάρη στη λυρικότητα του λόγου και της θεώρησής του, μετατρέπονται σε σημαίνοντα που τελικά καθορίζουν τη ζωή μας. Το Τρίξιμο μιας κούνιας φέρνει στο νου αναμνήσεις που μιλούν και συγκινούν την καρδιά μας καθώς ο ποιητής κάνει τον αναγνώστη ν’ αναπωλεί παιδικά βιώματα, ν’ αφουγκράζεται προσωπικούς ήχους, κι όλα αυτά εκφρασμένα με πληθώρα εντυπώσεων και συναισθημάτων.