ΥΠΑΡΞΙΑΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ

Άρρητα δεμένα και συνυφασμένα με τη ζωή του χωριού και την πορεία του ελληνικού λαού τα τελευταία πεντακόσια χρόνια είναι τα δημοτικά τραγούδια μας.Στίχοι και μουσική, χορευτικά βήματα εμπνευσμένα και γραμμένα από τη λαϊκή μούσα διαιώνισαν τους πόθους και τους καημούς των Ελλήνων τους δύσκολους χρόνους της σκλαβιάς και ύμνησαν τη λεβεντιά, την κλεφτουριά και την ανδρειοσύνη του ξεσηκωμένου γένους κατά του τουρκικού ζυγού.Η άνθισή τους χρονολογείται στον 18ο αιώνα, που μας κληροδότησε αθάνατα δημιουργήματα. Αλλά και τα μετέπειτα χρόνια το δημοτικό τραγούδι αγαπήθηκε και ρίζωσε στη συνείδηση του λαού μας, αφού μέσα απ΄αυτά εκφράστηκαν και απαθανατίστηκαν οι αγώνες και οι θυσίες, η αγάπη και η ξενιτιά, η χαρά και η λύπη, ο θάνατος και τα συναισθήματα και όλα τα ιδεώδη, καθημερινά, θρησκευτικά, πανηγυρικά του ελληνισμού.Αυτόν τον ανεκτίμητο εθνικό θησαυρό, την πολυτιμότερη πολιτιστική κληρονομιά και παρακαταθήκη διέσωσαν πολλοί Έλληνες, αλλά και αλλοεθνείς λαογράφοι, με πρώτους και κορυφαίους τους Ν. Πολίτη και το Γάλλο Cl Fouriel.Πρωτεργάτες, ανιδιοτελείς συλλέκτες και διασώστες του γνήσιου, αυθεντικού δημοτικού μας τραγουδιού εκατοντάδες ανώνυμοι και λίγοι επώνυμοι δάσκαλοι απ΄όλα τα μέρη της Ελλάδας, οι οποίοι συγκέντρωσαν και κατέγραψαν τους πρωτογενείς στίχους και τη μουσική τους, αλλά και τις παραλλαγές τους, όπως αυτές απαντώνται από περιοχή σε περιοχή είτε από ιδιωματισμούς, νοοτροπίες, ερεθίσματα, ιστορίες και ήρωες, είτε από ακατατόπιστους, άσχετους οργανοπαίχτες που αλλοίωσαν και αλλοιώνουν στίχους και παραδοσιακή μουσική και ακούσματα αυτοσχεδιάζοντας.