Ο Ίμρε Κέρτες, ο οποίος δεν είχε καμία πρόθεση να γράψει την αυτοβιογραφία του, πλέκει αριστοτεχνικά το διπλό μίτο αυτού του βιβλίου: την αμφίδρομη σχέση μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας, μεταξύ βιωματικής εμπειρίας και καλλιτεχνικής δημιουργίας, καθώς και μεταξύ αισθητικής και αφηγηματικής δυνατότητας. Ο Φάκελος Κ. αποτελεί εισαγωγή αλλά και επιτομή του έργου του, καταδεικνύοντας τη σημασία της γραφής στην πολυκύμαντη ζωή του νομπελίστα συγγραφέα.