Η ποίηση, το δοκίμιο και ο αφηγηματικός λόγος διαπλέκονται στοκείμενο αυτό, το οποίο μέσα από τη σύνθεση των ειδών επιχειρείνα συγκρατήσει ότι έχει απομείνει από το χαμένο Νόημα. Η γλώσσαείναι οριστικά νεκρή; Ή μήπως κάθε φορά που γίνεται εργαλείο τηςψυχικής μας περιπέτειας ξαναζεί, για να προσδιορίσει τα νέα μαςόρια;