ΧΑΛΙΚΙΑ

Στον Απερίσκεπτο Πλοηγό (στην πρώτη ποιητική συλλογή του Γιώργου Ανδρέου), ο δαίμονας Χρόνος συνομιλούσε με όνειρα, εφιάλτες, βιώματα και ιστορίες, ξεγυμνώνοντας αυταπάτες, επανενδύοντας αφηγήσεις ή αποκαλύπτοντας εκ νέου χαμένους ορίζοντες. Στα Χαλίκια, το δεύτερο βιβλίο του ποίησης ο Γιώργος Ανδρέου, επιχειρεί να ακουστεί η ποιητική φωνή του στην καθαρή άρθρωσή της, ώστε να συνομιλήσει με τον Κόσμο, μιλώντας για τον κόσμο του∙ για τον τόπο και το τοπίο γύρω του, για τις ευδιάκριτες πλέον ρωγμές στο συλλογικό σώμα και πνεύμα του καιρού και των επιλογών μας. Στα Χαλίκια συγκεντρώθηκαν ποιήματα που γράφτηκαν την τελευταία πενταετία (ανάμεσα τους και κάποια που ξεκίνησαν ή έμεναν στο συρτάρι από πολύ παλιά). Ολοκληρώθηκαν μέσα στην απομόνωση και την καραντίνα της υγειονομικής κρίσης. Η διαδικασία συγγραφής τους υπήρξε, παρηγορητική και θεραπευτική για τον ίδιο. Ο Γιώργος Ανδρέου μιλά για τον συμβολισμό του τίτλου της συλλογής: «Είναι μια ευθεία αναφορά στον αρχαίο ρήτορα Δημοσθένη και σε ένα ιστορικό γεγονός: για να μιλάει καθαρά και να γιατρέψει την τραυλότητα της γλώσσας του ο μετέπειτα σπουδαίος ρήτορας, έβαζε μικρά χαλίκια στο στόμα του και συγχρόνως μιλούσε, προκειμένου να βελτιώσει την άρθρωσή του. Έτσι κι οι λέξεις , λειτούργησαν μέσα μου σαν μικρά χαλίκια, ώστε η ποιητική φωνή να κερδίσει την σωστή της άρθρωση και να λειτουργήσει, όσο είναι δυνατόν, πιο καθαρά και αφυπνιστικά.» Το έργο του εξωφύλλου είναι του Μιχάλη Μαδένη.