ΧΙΟΝΙ ΚΑΙ ΣΤΑΧΤΗ

Γλώσσα μου ετοιμοθάνατη σε κλαίωκλαίνε τα μάτια μου και κλαίει η καρδιά,γιατί κάθε ώρα πιο πολύ σε βλέπω πάνταπικρά να κλαις και μ' αγωνία.Πού είναι ο καιρός που στα χωράφιασε τραγουδούσαν τότε όλοι με χάρη,η ομορφονιά πάνω στον βράχο ανοίγοντας τα σύκακαι κουβαλώντας τα απ' τη συκιά το παλικάρι;Σε τραγουδούσε ο παππούς και το εγγόνι,νύφη και πεθερά με τυλιγάδι,γιαγιά και εγγονή στον αργαλειό τουςγια σε μιλούσανε υφαίνοντας με χάρη. [...]