Λατινική ονομασία: Camellia sinensis Η ιστορία του πράσινου τσαγιού ξεκινά από την Κίνα πριν από 3000 χρόνια και η κατανάλωσή του έχει εξαπλωθεί σε όλες τις χώρες της Άπω Ανατολής. Η πρώτη συστηματική αναφορά στις ευεργετικές ιδιότητές του γίνεται στο κείμενο Kissa Yojoki το 1191, όπου περιγράφεται πως η κατανάλωση πράσινου τσαγιού δρα σαν τονωτικό για τον οργανισμό και ιδιαίτερα για την καρδιά.Παραδοσιακά χρησιμοποιείται σαν: • Προστατευτικό για τα δόντια, ιδιαίτερα από την τερηδόνα • Στυπτικό σε περιπτώσεις διάρροιας • Δραστικό διουρητικό συμβάλλοντας στο αδυνάτισμα • Ισχυρό αντιοξειδωτικό με δράση κατά των ελεύθερων ριζών και αναζωογονητικό του οργανισμού • Το πράσινο τσάι επίσης θεωρείται ότι μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του στομάχου, του μαστού και του εντέρου