Το ερώτημα κατά πόσον ο αποκαλούμενος "εγκεφαλικός θάνατος"("ΕΘ") συνιστά τον βιολογικό θάνατο του ανθρώπου απασχολούσεαπό πολλά έτη τον γράφοντα. Αφορμή όμως για την συγγραφή τηςμικρής αυτής μελέτης απετέλεσαν διάφορα δημοσιεύματα σύμφωνα μετα οποία τα όργανα των Ελλήνων αποτελούν "εθνικό πλούτο",εισηγήσεις για νομοθετική ρύθμιση της αγοραπωλησίας ανθρωπίνωνοργάνων, όπως επίσης και η νομοθετική κάλυψη της αποκαλούμενης"εικαζόμενης συναίνεσης". Μετά τις προαναφερθείσες αφορμέςγράφτηκε το παρόν πόνημα του οποίου σκοπός είναι η ανασκόπησητου θέματος του "ΕΘ" με βάση την επιστημονική εμπειρία πουαποκτήθηκε κατά τη διάρκεια των 32 ετών, αφ' ότου καθιερώθηκε ηέννοια αυτή, η επισήμανση των προβλημάτων που έχουν αναφανείκαι η προσπάθεια απάντησης στο ερώτημα εάν ο "ΕΘ" είναιταυτόσημη έννοια με τον βιολογικό θάνατο του ανθρώπου ή εάνείναι ένας όρος, ο οποίος επινοήθηκε για την επίλυση,επιτακτικών πράγματι, κοινωνικών αναγκών.