Δύο χρόνια πριν από την τριακοστή επέτειο των γεγονότων του 1956 στην Ουγγαρία, το 1984, ο Αντράς Σάντορ, παρουσιάζοντας το βιβλίο των ούγγρων διανοητών Φέρεντς Φέχερ και Άγκνες Χέλερ για τα γεγονότα και το μήνυμά τους, άρχιζε κάνοντας λόγο για τις κύριες προσεγγίσεις των ιστορικών αυτών γεγονότων: "αγώνας για την εθνική ανεξαρτησία ή για τον επαναστατικό μετασχηματισμό". Βέβαια, τόσα χρόνια μετά ήταν πλέον επιβεβαιωμένο, από το πλήθος των βιβλίων που δημοσίευσαν άνθρωποι που πήραν μέρος στα γεγονότα, ότι ήταν ένας δημοκρατικός αγώνας, ένας αγώνας αντιολοκληρωτικός για πολιτικές ελευθερίες και κυρίως για ανεξαρτησία από τη "ρωσική αρκούδα"