Οι συγγραφείς των είκοσι συμβολών που περιέχονται στις Απαρχέςτου αιώνα, δεν στοχεύουν στη γραμμική εξιστόρηση τουπαρελθόντος, αλλά στον εντοπισμό και την ανάδειξη της γένεσηςτάσεων και συνθηκών που διαφοροποίησαν σαφώς την ελληνικήκοινωνία του 20ου αιώνα από την προηγούμενη περίοδο και οιοποίες, εν πολλοίς, τη χαρακτηρίζουν ως σήμερα. Η προσέγγισηαυτή, ενώ παραμένει πιστή στη διαχρονική μελέτη των φαινομένωνπου είναι ίδιον της ιστορικής επιστήμης, ξεφεύγει από τηνπροσήλωση στη χρονική αλληλουχία σαν τη μόνη σχέση αιτιότηταςανάμεσα στα ιστορικά δεδομένα που μελέτά. Δίπλα σε αυτή, καιαντί για αυτήν, εντοπίζει σχέσεις πραγματικές, που προκύπτουναπό τη φύση και την εξέλιξη των φαινομένων που μελετά.