Η ηγετική φυσιογνωμία του κρητικής καταγωγής Μελετίου Μεταξάκη αποτελεί εξέχουσαν φυσιογνωμίαν του 20ού αιώνος εις τον χώρον της ελληνοφώνου Ορθοδοξίας, κατορθώσασα να συνταυτίση το όνομά της με την περίοδον κατά την οποίαν εδραστηριοποιήθη και εμεγαλούργησεν.Ο κατ' εξοχήν χώρος δράσεως, εις τον οποίον ο Μελέτιος Μεταξάκης κατώρθωσε να ξεδιπλώση την πολυτάλαντον προσωπικότητά του, υπήρξεν ο Αλεξανδρινός Θρόνος, επί κεφαλής του οποίου διετέλεσε δια μίαν σχεδόν δεκαετίαν (1926-1935). Είναι δε άκρως ενδιαφέρον δια τον μελετητήν της νεωτέρας εκκλησιαστικής ιστορίας το γεγονός ότι η πλέον γόνιμος περίοδος της πρωθιεραρχικής διακονίας του Μελετίου Μεταξάκη συμπίπτει με την τελευταίαν περίοδον του επιγείου βίου του, δεδομένης μάλιστα της πολυκρότου και πολυδιαστάτου κληρικής και πρωθιεραρχικής πορείας του Μελετίου εις όλα σχεδόν τα μεγάλα κέντρα της ελληνοφώνου Ορθοδόξου Οικουμένης της εποχής (με το πέρασμά του από τα Ιεροσόλυμα, την Αντιόχειαν, τας Αθήνας, την Κωνσταντινούπολιν και την Αμερικήν) κατά την προγενεστέραν εκκλησιαστικήν του διακονίαν, πολλώ δε μάλλον καθ' όσον αι πρώται δεκαετίαι του παρελθόντος αιώνος συνυφαίνονται μέσα από τας περιπετείας των αιματηρών διεκδικήσεων των διαφόρων Βαλκανικών λαών, οίτινες επεζήτουν την εθνικήν των ολοκλήρωσιν δια της οριστικής διαλύσεως της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της εγκαθιδρύσεως του διαδόχου πολιτικού σχήματος των εθνικών κρατών κατά τα προτάγματα του Ευρωπαϊκοϋ Διαφωτισμού. [...]