Η Απαρχαίωση του Ανθρώπου, από την οποία παρουσιάζουμε εδώ δύο δοκίμια, ένα "έργο εν προόδω" γραμμένο κατά περιόδους μεταξύ του 1956 και του 1979, είναι μία φιλοσοφική θεώρηση της σύγχρονης τεχνολογικής εποχής, ή καλύτερα μία "φιλοσοφική ανθρωπολογία στην εποχή της τεχνοκρατίας", όπως ο ίδιος ο συγγραφέας δηλώνει στον πρόλογο του βιβλίου. Με τον όρο Απαρχαίωση ο Γκύντερ Άντερς εννοεί την ολοκληρωτική απώλεια της ουσίας της ανθρώπινης υπόστασης μέσα στην απόλυτη εξουσία την οποία η τεχνολογική πρόοδος της εποχής μας ασκεί πάνω στις θεμελιώδεις θεσμικές και ψυχολογικές συνιστώσες της ανθρώπινης κατάστασης.