Το ανθρώπινο κάλλος από αρχαιοτάτων χρόνων υπέστη μια σημαντική νοητική διαστρέβλωση, με αποτέλεσμα να αναγορευθεί σε έργο τέχνης και να υπαχθεί στην Αισθητική και μέσω αυτής στην Ηθική. Το φυσικό περιβάλλον του ανθρώπου συμπεριλαμβανομένου του ίδιου, αποτελεί μια ηθική αξία με βάση αισθητική, δηλαδή ο άνθρωπος μαθαίνει να του αρέσει ο κόσμος μέσα στον οποίο ζει και ο υπαρκτός κόσμος αποκτά αισθητική αξία μέσω της ηθικής.