Ασσύριοι, Χαλδαίοι, Φοίνικες, Έλληνες… Λαοί και τα φαντάσματά τους, πεποιθήσεις και οι τρόμοι τους, άνθρωποι και οι ίσκιοι τους, νεκροί και η τρυφερή τους αναπόληση. Εξήντα έξι ολιγόστιχα ποιήματα ακολουθούμενα από δέκα ελάχιστα πλατύτερες ποιητικές «αφηγήσεις» εκβάλλουν στο ίδιο ερώτημα: Πώς απαξιώνεται η ύπαρξη και πώς μιλά κανείς γι’ αυτό; Πώς αυτοκτονούν οι Ασσύριοι;