Ο Φερλινγκέττι είναι αναμφισβήτητα ο "μπαμπάς" Beat. Ήταν εκείνος που έδωσε διέξοδο στην αντικομφορμιστική ποιητική έκφραση μιας ολόκληρης γενιάς, κατεδαφίζοντας τον γερασμένο ουρανοξύστη της "ακαδημαϊκής" αμερικάνικης ποίησης και φτιάχνοντας από τα καλύτερα υλικά του μια αλλοπρόσαλλη φάρμα. Έτσι θα γράψει "χαοτικά" ποιήματα, αδιαφορώντας για την "αθανασία" των κλασικών. Σύμφωνα με το βιογραφικό του, που γράφτηκε από τον ίδιο: "Γεννήθηκε -ίσως- στην Νέα Υόρκη γύρω στα 1919, ή αργότερα. Φαίνεται ότι μεταφέρθηκε με τις φασκιές στην Γαλλία, είδε τα άσπρα βουνά της Αλσατίας από ένα μπαλκόνι και ύστερα από χρόνια επέστρεψε κάποια στιγμή στις Η.Π.Α. για να διακριθεί στους ανώτερους κύκλους χάρη στα ξακουστά του κατορθώματα εις την τέχνη του πέρδειν και του πέρδεσθαι. Μετά από αυτό το σημείο, ο φάκελός του δεν είναι και πολύ κατατοπιστικός. Φαίνεται ότι κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο επέστρεψε στην Γαλλία, όπου είχε κάποιες μυστικές επαφές με τους Ελεύθερους Γάλλους και το νορβηγικό Underground.Μετά τον πόλεμο, πρέπει να έγραψε δύο αδημοσίευτες νουβέλες και μία διδακτορική διατριβή που θα μπορούσε να έχει τον εξής τίτλο: "Η Ιστορία του Ουρητηρίου εις την Σύγχρονη Ποίησιν". Επίσης φαίνεται σχεδόν βέβαιο ότι έφθασε δια ξηράς στο Σαν Φρανσίσκο γύρω στα 1951. Άνοιξε ένα βιβλιοπωλείο και άρχισε να εκδίδει ποιητικές σειρές, σε βιβλία τσέπης".