Στις αρχαίες τραγωδίες ανατέµνεται η ίδια η ζωή. Ο άνθρωπος, ως σύνθεση αντιθέσεων, παρουσιάζεται να υποφέρει, να χαίρεται, να ερωτεύεται, να µισεί, να καταριέται,να µετανιώνει, να συµπαραστέκεται, να παρατηρεί, να υπακούει, να αντιτάσσεται, να τιµωρεί, να τιµωρείται, να αδικεί, να αδικείται, να εύχεται, να επικαλείται, να ορκίζεται,να εκδικείται, να φιλοσοφεί.Κατά την ενασχόλησή µας µε τα κείµενα σκεφτήκαµε να ξεχωρίσουµε κάποιες από τις ωραιότερες «στιγµές» τους, δηλαδή τα λόγια που «µιλάνε» πέραν του µύθου κάθε τραγωδίαςκαι που µας αγγίζουν και σήµερα σαν να µην έχει περάσει ούτε µια µέρα από τότε που γράφτηκαν. Ακόµα και µέσα από τα επιλεγµένα µόνο αποσπάσµατα έχει την ευκαιρίαο αναγνώστης να προσεγγίσει τον τρόπο σκέψης όχι µόνο των τραγικών ποιητών αλλά και γενικά των αρχαίων Ελλήνων στην καθηµερινότητά τους, να γνωρίσει τον πολιτισµό τουςκαι να διαµορφώσει προσωπική άποψη για τη βιοθεωρία τους - σε κάθε περίπτωση θα προβληµατιστεί, θα εκπλαγεί από την καθαρότητα της σκέψης, αλλά και θα συγκινηθείαπό την αλήθεια του περιεχοµένου.(Από το εισαγωγικό σηµείωµα των συγγραφέων)Στην παρούσα έκδοση παρουσιάζεται θεµατικά υλικό, που µετέφρασαν και ανθολόγησαν η Ίνα Αναγνωστοπούλου και η Λία Μπουσούνη-Γκέσουρα, από τις τριάντα τρειςσωζόµενες τραγωδίες των τριών µεγάλων τραγικών. Συγκεκριµένα περιλαµβάνονται κυρίως γνώµες αλλά και ευχές, κατάρες, παρακλήσεις, επικλήσεις, καθώς και όρκοι και χαιρετισµοί.