Όλα τα ζωάκια της φάρμας θαύμαζαν τον κόκορα, τον Φούσκα,και καμάρωναν που τον είχαν στο πλευρό τους.– Ναι, χωρίς εμένα τίποτε δεν μπορεί να γίνει σωστά σε αυτή τη φάρμα! Είμαι ένας και μοναδικός! θαύμαζε τον εαυτό του ο Φούσκας και κάθε μέρα φούσκωνε ολοένα και περισσότερο από υπερηφάνεια.Μέχρι τη μέρα που εμφανίστηκε στη φάρμα νέος συγκάτοικος…,ένα εξωτικό παγόνι!Η σπάνια ομορφιά του θάμπωσε όλα τα ζωάκια,και ο κακομοίρης ο Φούσκας έπαθε κόκο-μπλόκο!Πώς είναι δυνατόν να αγνοούν εμένα; Και αυτός πώς τολμάει να κοκορεύεται;Εγώ είμαι ο κόκορας αυτής της φάρμας. Μόνο εγώ μπορώ να κοκορεύομαι!μονολογούσε ο Φούσκας και πήρε την απόφαση να δράσει…