Ένας τόμος με 1.485 σπάνιες ελληνικές λέξεις, την ερμηνεία και την ετυμολογία των οποίων ο συγγραφέας παρουσιάζει με εύληπτο, ενίοτε αντισυμβατικό αλλά και ευχάριστο τρόπο, καταδεικνύοντας ότι «η ελληνική γλώσσα είναι ή δύναται να γίνει πολύτιμο κτήμα και χρήσιμο εργαλείο κάθε ενσυνείδητου και ευσυνείδητου ελληνόφωνου, και όχι μόνον των εξειδικευμένων επιστημόνων», αλλά και ότι αυτό μπορεί να γίνει χωρίς να μείνει «η αλγεινή εντύπωση ότι ακόμη ένας δυσκοίλιος φιλόλογος επιχείρησε να σε στρώσει πίσω από ένα ξύλινο θρανίο και να σε σφυροκοπήσει βλοσυρά και ανελέητα με γραμματική και συντακτικό». Όπως τονίζει ο ίδιος στον πρόλογό του: «Στις σελίδες αυτού τού βιβλίου θα συναντήσεις κυρίως σπάνιες ελληνικές λέξεις, δηλαδή λέξεις που η συντριπτική πλειονοψηφία των χρηστών τής ελληνικής γλώσσας θα χαρακτήριζε “παράξενες”, ή λέξεις που ούτε καν θα φανταζόταν ότι υπάρχουν ή ότι δύνανται να υπάρξουν. Αυτές οι λέξεις, καίτοι παρουσιάζονται ως ενιαίο σύνολο, είναι δύο ειδών: αφενός είναι παμπάλαιοι λησμονημένοι όροι, τους οποίους με χαρά εντόπισα σε διάφορα λεξικά τής ελληνικής γλώσσας, όροι που δεν χρησιμοποιούνται στην εποχή μας ή που χρησιμοποιούνται πάρα πολύ σπάνια ή μόνον σε πολύ εξειδικευμένα κείμενα, και αφετέρου είναι όροι που έπλασα πολύ προσεκτικά, μεταχειριζόμενος με μεγάλο σεβασμό τις πρώτες ύλες – όλες ελληνικής προέλευσης – και ακολουθώντας αυστηρά τους κανόνες σύνθεσης και παραγωγής ελληνικών λέξεων, τής λεγόμενης “λεξιπλασίας”.