Ο Άγιος Συμεών Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές της Ορθόδοξης Εκκλησίας κατά την Υστεροβυζαντινή Περίοδο και ορόσημο για τη Θεία Λατρεία. Για τον βίο του Αγίου έχουμε λιγοστές πληροφορίες. Η γέννησί του τοποθετείται στο β' μισό του ΙΔ' αιώνα. Η καταγωγή του είναι Κωνσταντινουπολίτικη. Προφανώς το όνομα Συμεών αποτελεί το μοναχικό όνομά του. Συνδεόταν στενά με τους αδελφούς Ξανθόπουλους. Από τα έργα του αναδεικνύεται ότι γνωρίζει σε άριστο βαθμό τα θεολογικά γράμματα και κυρίως ό,τι σχετίζεται με την λατρεία της Εκκλησίας. Μεταξύ των ετών 1410 και 1418 εκλέγεται Αρχιεπίσκοπος στον επισκοπικό θρόνο της συμβασιλεύουσας Θεσσαλονίκης. Η αρχιερατεία του Αγίου σημαδεύει και το τέλος της βυζαντινής κυριαρχίας της πόλεως. Ως Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης διακρίνεται για την μεγάλη φροντίδα του για την αναγέννησι της λειτουργικής ζωής και ευταξίας της επισκοπικής περιφέρειάς του. Τα λατρευτικά του ενδιαφέροντα είναι έκδηλα στα έργα του. Ο Άγιος Συμεών κοιμάται εν Κυρίω ξαφνικά περί τα μέσα του Σεπτεμβρίου 1429. Η αγιοκατάταξί του στο Αγιολόγιο της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, γίνεται στις 14 Απριλίου 1981. Η μνήμη του τιμάται την 15η Σεπτεμβρίου εκάστου έτους. Τα έργα του Συμεών βοήθησαν τους υπό τον τουρκικό ζυγό ορθοδόξους χριστιανούς να ενισχυθούν «στη διατήρησι της ορθής πίστεως και των ορθών δογμάτων, όπως επίσης και στην διατήρησι των ορθόδοξων τελετών και της μυστικής συμβολικής σημασίας τους». Από τα έργα του αυτά, άλλα έχουν σκοπό να ερμηνεύσουν την λατρεία και να υποβοηθήσουν το χριστεπώνυμο πλήρωμα στην καλλίτερη κατανόησί της, άλλα να διευθετήσουν την εύτακτη τέλεσι των ακολουθιών.