Πριν από τους Beatles, η νεόκοπη τότε ποπ κουλτούρα ήταν σαν ένα νεανικό κόμικ χωρίς διαστάσεις. Πολύχρωμο μεν, δισδιάστατο δε. Η εμφάνιση αυτών των τεσσάρων νεαρών από το Λίβερπουλ άλλαξε άρδην τα δεδομένα και η μουσική τους δράση -σύντομη αλλά καθοριστική- έφερε την πολυπόθητη τρίτη διάσταση σε μια μουσική που ως τότε αντιμετωπιζόταν σαν να μην έχει καμία υπόληψη. Οι Beatles έφεραν στην ποπ μουσική, αλλά και στην ποπ κουλτούρα εν γένει, μία επιπλέον διάσταση χωρίς να της στερήσουν την πολυχρωμία της, της χάρισαν ουσία χωρίς να της στερήσουν την ελαφράδα, την έκαναν «πιο δημοφιλή και από τον Χριστό», της έδωσαν την ενέργεια που χρειαζόταν ώστε από ήχος να μετατραπεί σε αλυσιδωτή αντίδραση με φαινόμενα όπως η Beatlemania. Ήταν οι πρώτοι «σαμάνοι» της ποπ κουλτούρας που τελετουργώντας στον νεόκτιστο ναό της, μπορούσαν να οδηγήσουν σε έκσταση και σε σωματικές αντιδράσεις υστερίας χιλιάδες, εκατομμύρια νέους ανθρώπους. Σαν ηφαίστειο που ξυπνά έβγαλαν από μέσα τους μια σημαντική ποσότητα καυτής λάβας, ικανής να αλλάξει για πάντα το τοπίο, και μετά έσβησαν για πάντα. Το ηφαίστειο πολύ σύντομα ήταν ανενεργό. Οι σαμάνοι δεν θα λειτουργούσαν πια, η Beatlemania θα ήταν απλώς μια = σεβαστή ανάμνηση της νέας θρησκείας, όμως οι «ψαλμοί» που άφησαν πίσω τους θα ήταν για τα επόμενα χρόνια πανταχού παρόντες. Δεκάδες, εκατοντάδες μουσικοί θα τους μελετούσαν διαρκώς και θα τους επηρέαζαν όπως ένα ιερό βιβλίο. Αν κοιτάξεις τα θεμέλια της ποπ κουλτούρας θα δεις πως ένα μεγάλο μέρος τους έχει τη μουσική τους σφραγίδα και αν παρακολουθήσεις την εξέλιξη και την πορεία της ως τώρα θα βρεις το ηχητικό τους αποτύπωμα σε κάθε εποχή, σε κάθε μουσικό είδος και ιδίωμα. Η αισθητική προσέγγιση του συγκροτήματος έχει απλωθεί παντού, όπως το μελάνι απλώνεται στο χαρτί. Οι Beatles δεν είναι απλώς ένα σπουδαίο και επιδραστικό συγκρότημα. Είναι ένα ορόσημο. Η ποπ μουσική χωρίς αμφιβολία χωρίζεται στην εποχή πριν από αυτούς και μετά από αυτούς. Το μουσικό/κοινωνικό/αισθητικό κύμα που προκάλεσα