Ο Τσάβες εμφανιστηκε σαν κεραυνός, στις ζωές όλων των Βενεζουελανώντα ξημερώματα της 4ης Φεβρουαρίου του 1992. Εξέπληξε, μπροστά στην τηλεόραση, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για το στρατιωτικό κίνημα που προσπάθησε να καταλάβει το Προεδρικό Μέγαρο την ίδια εκείνη μέρα. Δεν ήταν συνηθισμένο να αναλαμβάνει κάποιος την ευθύνη για πράγματα που είχαν πάει στραβά. Ανέλαβε την ευθύνη και κατέστησε σαφή τη δέσμευσή του λέγοντας ότι, «προς το παρόν», οι στόχοι δεν είχαν επιτευχθεί. Ο αγώνας του μόλις ξεκινούσε. Εκείνη η λάμψη του κεραυνού, φώτισε τη δυνατότητα ον λαό του να ονειρευτεί νέους δρόμους για τη Βενεζουέλα, μια χώρα που παρουσίαζε βαθύ κοινωνικό διχασμό και που κρατούσε εκατομμύρια πολίτες αποκλεισμένους από την πρόσβαση στην εκπαίδευση, τη σίτιση, την υγεία, τον ηλεκτρισμό και το πόσιμο νερό.Με τον Τσάβες και με την αλληλεγγύη της Κούβας, δημιουργήθηκε ένα σύστημα υγείας που παρέχει εκτεταμένη φροντίδα στις φτωχές ζώνες. Η Βενεζουέλα κατάφερε να εξαλείψει τον αναλφαβητισμό, να πολλαπλασιάσει την πρόσβαση στην εκπαίδευση σε όλα τα επίπεδα και σε όλες τις περιοχές, όπως συνέβη με το πόσιμο νερό, το ηλεκτρικό ρεύμα και τις τηλεφωνικές υπηρεσίες.Ο Τσάβες έκανε περισσότερα, έκανε ορατή την ανάγκη και τη δυνατότητα να ανακτήσει το σοσιαλιστικό ιδεώδες ωςτη μόνη δυνατή εναλλακτική στον καπιταλισμό.Ποιος είναι ο επανααστάτης του 210υ αιώνα, ο Τσάβες; Αυτή είναι η ερώτηση στην στην οποία απαντάει αuτό το βιβλίο. Αφηγείται ο ίδιος ο Τσάβες σε αυτή τη συλλογή ιστοριών από τη ζωή του που συγκεντρώθηκε από τις εμφανίσεις του στη Βενεζουελανική τηλεόραση όπου κάθε εβδομάδα εξηγούσε το όραμά του και τις αποφάσεις που έπερνε η Επαναστατική Κυβέρνηση της Βενεζουέλας.