Πολιτικοί που είπαν κατά συρροή ψέματα σε καιρό πολέμου, προκει­μένου να νικήσουν τον εχθρό και να διασφαλίσουν την κοινωνική συναίνεση. Μεγαλοϊδιοκτήτες ΜΜΕ που άδραξαν την ευκαιρία να κερ­δοσκοπήσουν. Γνωστοί δημοσιογράφοι στην υπηρεσία της προπαγάνδας. Στρατιώτες που δήθεν έτρωγαν παιδιά. Σκηνοθετημένες βυθίσεις πλοίων που παρουσιάστηκαν ως αληθινές. Βραβευμένες φωτογραφίες που ήταν στημένες. Γραφεία δημοσίων σχέσεων που πρόσφεραν δωρεάν «έγκυρα» ρεπορτάζ. Διεθνή Μέσα που αποσιώπησαν εγκλήματα πολέμου και άλλα που με τις αποκαλύψεις τους άλλαξαν τη ροή ένοπλων συγκρούσεων. Έγκριτες εφημερίδες που αναπαρήγαγαν τα στερεότυπα της προπαγάν­δας και τον κυρίαρχο πολιτικό λόγο, χωρίς να ερευνούν την αξιοπιστία τους. Δημοσιογράφοι που έστησαν μάχες. Πολεμικοί ανταποκριτές που ντύθηκαν στο χακί και έπεσαν θύματα παραπληροφόρησης. Αλλά και δημοσιογράφοι που αναζήτησαν την αλήθεια και γι’ αυτό διώχθηκαν ή και δολοφονήθηκαν. Είναι και αυτά κομμάτια του παζλ ‒στα όρια της ζωής και του θανάτου‒ που συνθέτει την ιστορία των σχέσεων ΜΜΕ και ένοπλων συγκρούσεων. Η αλήθεια είναι το πρώτο θύμα του πολέμου. Δεν αρέσει στις πολιτικές και στρατιωτικές ηγεσίες. Τα Μέσα υποτάσσονται συνήθως στους σχεδιασμούς τους και οι πολεμικοί ανταποκριτές, αυτοί που πρώτοι επιχειρούν να καταγράψουν κομμάτια της ιστορίας σε πραγματικό χρόνο, βρίσκο­νται στο στόχαστρο. Σε μια εποχή που το κέντρο βάρους στις ένοπλες συγκρούσεις έχει μετατοπιστεί από την ισχύ των όπλων στη δύναμη των πληροφοριών, η ενημέρωση, παρά τις απευθείας συνδέσεις, είναι φτωχή, αποστειρωμένη. Ο λόγος της προπαγάνδας θεωρείται ολοένα και περισ­σότερο η μία και μοναδική αλήθεια. Γραμμένο από τη σκοπιά ενός δημοσιογράφου που για 30 χρόνια κάλυ­ψε πολέμους σε Βαλκάνια, Μέση Ανατολή, Ασία και Λατινική Αμερική, το Η αλήθεια βομβαρδίζεται σκιαγραφεί τον ρόλο των ισχυρών ειδησε­ογραφικών οργανισμών και των πολεμικών ανταποκριτών στην κάλυψη ένοπλων συγκρούσεων.