Στο βιβλίο αυτό τίθεται το μεγάλο ερώτημα εάν και κατά πόσον η πόλη μπορεί να επιζήσει σαν χωροταξική μορφή και σαν κοινωνικός οργανισμός, εφόσον συνεχίσουν να ισχύουν οι σημερινές τάσεις και συνθήκες – τίθεται δε, επίσης, σε αμφισβήτηση και το μέλλον της ίδιας της κοινωνίας. Η μεταβιομηχανική άποψη, που υποστηρίζεται από τους προγραμματιστές και τους μελλοντολόγους , θεωρεί την πόλη μελλοντικά επιδεκτική επεμβάσεων, που είναι ικανές να τη διαφοροποιήσουν ριζικά από την παρούσα κατάστασή της και να την κατευθύνουν , αφού ληφθούν υπόψη οι μελλοντικές κοινωνικές, οικονομικές, χωροταξικές και πολιτιστικές εξελίξεις. Έτσι, εκπέμπεται το ελπιδοφόρο μήνυμα ότι η επέμβαση του ανθρώπου δίνει τη δυνατότητα επιλογών και προτεραιοτήτων, που οδηγούν στη διαμόρφωση ενός προτύπου-μοντέλου, το οποίο επιδιώκουμε και μπορούμε να πετύχουμε για το άμεσο, αλλά και το απώτερο μέλλον.