Ό ιερός Χρυσόστομος είναι εκείνος, πού μας έδειξε τό ύψος της ταπεινοφροσύνης. Ταπεινός ο ίδιος - στην κυριολε­ξία ταπεινός - έζησε την αρετή αύτη, ακόμη και στην εξορία. Άριστα, λοιπόν, μπορεί νά μας όδηγήση μέσα άπό τά κείμε­να του στην ταπείνωσι, διότι είναι ή μεγίστη πάντων αρετή χωρίς τήν ο­ποία οποιαδήποτε άλλη αρετή χάνει τον σκοπό της. "Ολοι οί άγιοι, ιδιαίτερα όμως ό Απόστολος Παύλος, έζησαν τήν τα­πείνωσι σέ υπερβολικό βαθμό. Είναι μεγίστη ασφάλεια, τεί­χος αρραγές, πύργος ακαταμάχητος αλλά και συγχρόνως 'ιατρείον ψυχής άδαπάνητον'.Αντίθετα ή υπερηφάνεια είναι τό­ση η καταστρεπτική της δύναμις, όπου σκοτίζει τήν ψυχή, δημιουργεί κοινω­νικά προβλήματα, αναγκάζοντας τον άνθρωπο νά έχη τό­σους δεσπότες, όσους ανθρώπους έχει ό κόσμος. Σκληρός και απάνθρωπος τύραννος, δεν σέβεται κανένα. "Ή κενοδοξία, όπως και ή υπερηφάνεια, αλλάζουν τήν θέσι τών πραγμάτων. Έχουμε Κριτή και τοποθετούμε αν­θρώπινες γνώμες πάνω άπό τήν γνώμη του Κριτή. Η ανθρώ­πινη δόξα είναι κενή, μάταιη. Η αλαζονεία, πάλι, είναι ένα άλλο ψυχικό πάθος, όμοιο με τα προηγούμενα. Χρειάζεται προσοχή, για να μπόρεσεικανείς να το αποφύγει. Αιτία κυρίως είναι η εξουσία και τα αξιώματα, για τα οποία πολλές φορές κάποιος καυχιέται.