Στην Εξαήμερον, ο Μέγας Βασίλειος ανα­φέρεται στον χρόνο της δημιουργίας και στις έξι ημέρες που ισοδυναμούν με αιώνες: «καν ημέραν είπης, καν αιώνα,, την αυτήν ερείς έννοιαν». Για τους γεωλόγους η ισόχρονη περίοδος των έξι ημερών της Γενέσεως είναι περίπου 4 δισεκ. έτη και, σύμφωνα με αυτό, αν ο πλανήτης μας γεννήθηκε τη Δευτέρα, το ανθρώπινο είδος εμφανίστηκε τρία λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα του Σαββάτου. Το παρόν αντιστοιχεί στα μεσάνυχτα του Σαββάτου και οι άνθρωποι κυνηγούν χίμαιρες πιστεύοντας ότι οι αίολες πράξεις της σύντομης διαδρομής τους (μόλις για ένα τεσσαρακοστό του δευτε­ρολέπτου) μπορεί να αφήσουν παντοτινά σημάδια... Η αναζήτηση της επιστημονικής γνώσεως και το πάθος για την αλήθεια - αυτό που ο Φάουστ εννοούσε όταν έλεγε «να γνωρίσω τι / βαθιά τον κόσμο συγκρατεί» - αποτελεί ίσως μία από αυτές τις χίμαιρες, που έδωσε ο Δημιουργός στον άνθρωπο, ώστε να αιχμαλωτίσει μέσα στο εφήμερο τη διάρκεια...