Προφανώς, αυτό το βιβλίο δεν είναι γραμμένο για να διαβα­στεί με μια ματιά. Προσφέρεται στον αναγνώστη, που ψάχνει για το νόη­μα της ζωής, σαν ένας ταπεινός σύντρο­φος στην πορεία, μια αδελφική φωνή, πού μονολογεί κάτω από το βλέμμα του Θεού. Υπάρχει ωστόσο μια αθέλητη εξέ­λιξη με το πέρασμα των χρόνων, πού κο­ρυφώνεται το 1979-1980, και το 1995-1998, με την αυτοκτονία του νεότερου γιου μου και τα τελευταία έτη της ζωής του συζύγου μου. Ακριβώς τότε ένοιωσα πιο κοντά στο Θεό. Αυτή η εγγύτητα είναι στην ουσία το θέμα του βιβλίου μου, που επιθυμώ και εύχομαι να μοιρα­στώ με τους άλλους.