Ο συγγραφέας μας καλεί σε ένα ταξίδι στον χρόνο ιδιαιτέρως ασυνήθιστο: δεν μας καλεί να τον νικήσουμε ή να τον υπερβούμε, αλλά να τον διερευνήσουμε, να τον προσεγγίσουμε και να αντικρίσουμε κατάματα τις διάφορες εκδοχές του. Η προσέγγιση του Μάριου Μιχαηλίδη, λοιπόν, μεταμορφώνει τους ανθρώπινους χρόνους. Τα πρόσωπα, που συναντώνται στο πέρασμα τους, δεν χάνονται στο πεπερασμένο, ανθρώπινο μέτρο. Η διερευνητική λεπτότητα, την οποία ο συγγραφέας αφιερώνει στις εκφάνσεις του χρόνου, δίνει αρχικά την κατανόηση, κατόπιν την επίγνωση και εν τέλει τη λαμπρότητα της αιωνιότητας.