Ζούμε μια εποχή ανάλογη με εκείνη που έζησε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Οι Χριστιανοί τότε, κάτω από την καταπίεση του οθωμανικού ζυγού, μέσα στο σκότος της άγνοιας και αμάθειας, κινδύνευαν να προδώσουν την πίστη τους, προσχωρώντας στη θρησκεία του Ισλάμ. Αυτός ο κίνδυνος ήταν που ανάγκασε τον Άγιο Κοσμά να εγκαταλείψει την ποθητή σε αυτόν ησυχία, να διακινδυνεύσει, όπως έλεγε, την δική του σωτηρία υπέρ των «συμφυλετών» του υποδούλων ραγιάδων. Ομόζηλος των Αποστόλων, με έναυσμα, αλλά και μόνιμη κινητήρια δύναμη, την αγάπη για τον αδελφό, περιέρχεται «πάσαν πόλιν και κώμιν διδάσκων» τους αμαθείς, «παραμυθών τους ολιγόψυχους, νουθετών τους ατάκτους».Θεωρήσαμε την συμπλήρωση 300 ετών από την γέννηση του αγίου αυτού ανδρός ως ευκαιρία να προβάλουμε, και τον ίδιο βέβαια, αλλά κυρίως το έργο του, ώστε να δώσουμε ένα μήνυμα στον σύγχρονο άνθρωπο, ένα αφυπνιστικό άγγελμα που να θυμίζει τον ουράνιό του προσανατολισμό. Το «πόθεν έρχεται και πού υπάγει». Μετά παρέλευση έξι ετών από την διεξαγωγή των εργασιών της θεολογικής Επιστημονικής Ημερίδος «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: Ο Αγιορείτης Φωτιστής του Γένους», ευρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να προβούμε στην δημοσίευση του Τόμου των Πρακτικών.