Ο σφαγιασθείς στο πηγάδι της Σαμαρείτιδος στις 29-11-1979, θύμα φανατικού σωβινισμού δια τον ένθεον ζήλον και εμμονή του υπέρ της χριστιανικής πίστεως και των δικαίων του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.Ο Κύπριος την καταγωγή Ιερομόναχος Φιλούμενος που παιδιόθεν μετέβη στους Αγίους Τόπους, ήταν μια οσιακή μορφή, ενσάρκωση της αρετής που πάσχιζε να βιώνει την Πίστη, αποτελούσε καύχημα και πρότυπο αγιοταφίτου. Κοσμημένος με φυσικά και επίκτητα προσόντα και με φλόγα μεταδόσεως των αληθειών στους Προσκυνητάς, υπηρέτησε για 45 χρόνια τα Πανάγια Προσκυνήματα και υπήρξε ζηλωτής των πατρικών παραδόσεων. Ο ξαφνικός και αποτρόπαιος θάνατός του εν ώρα λατρείας, που προκάλεσε ακόμη και διπλωματικό θέμα μεταξύ Ελλάδος και Ισραήλ, κατάθλιψε και ήψη περνά στις συνειδήσεις των πιστών ως Νεοϊερομάρτυς. Κατά την εκταφή, το 1985, ευρέθηκε άφθορο το σφαγιασμένο σκήνωμά του, το οποίο τώρα ευρίσκεται σε Ναό στο λόφω Σιών προς προσκύνηση. Ήδη από το 1999 κατ' έτος τιμάται "κατά το σιωπόμενον". Ο Νεομάρτυρας υπήρξε εν Χριστώ αδελφός του συγγραφέως.