Μελετώντας κανείς τα έργα του Αγίου Νικόδημου του Αγιορείτου και ειδικώτερα τον Συναξαριστή, διαπιστώνει ότι υπάρχουν περιπτώσεις που κάνει παραπομπές στο «Νέον Λειμωνάριον». Αυτό συμβαίνει όταν ο βίος ωρισμένων Αγίων είναι εκτενής.Τί είναι το Λειμωνάριον;Ετυμολογικά η λέξις «λειμωνάριον» προέρχεται από τη λέξι «λειμών» με την προσθήκη της παραγωγικής κατάληξης «-άριον», που υποδηλώνει υποκορισμό. Κατά το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσης του Γ. Μπαμπινιώτη λειμωνάριο είναι «η συλλογή διδασκαλιών και ενάρετων πράξεων αγίων, μαρτύρων ή μοναχών ως είδος λογοτεχνίας που αναπτύχθηκε στο Βυζάντιο». Σύμφωνα με το Λεξικό του Δημητράκου είναι· «όνομα δύο μοναστικών βιβλίων περιεχόντων βίους ασκητών, ανέκδοτα και ρήσεις μερικών μοναχών».«Λειμών» θα πή «λιβάδι». Και είναι ο τίτλος μιας συλλογής αγιολογικών κειμένων, η οποία ωλοκληρώθηκε στις αρχές του 7ου αιώνα από τον λόγιο μοναχό Ιωάννη Μόσχο, τον και Ευκρατά. [...]Το βιβλίο «Λειμών» είναι επομένως ένα λιβάδι γεμάτο από αρετές «αγίων ανδρών εν τοις χρόνοις ημών διαλαμψάντων». Αυτό είναι το βασικό κίνητρο για τη συγγραφή του Λειμώνος. Είναι κυρίως να διάσωση τη μνήμη αγίων, ανδρών και γυναικών, που έζησαν και άθλησαν στην ίδια εποχή με τον συγγραφέα του έργου. Κάθε εποχή έχει τους αγίους της. Και πρέπει να αναδεικνύη τα τεκμήρια της αγιότητός τους.Στον αγώνα του κατά της απειλής του εξισλαμισμού και της εισροής των «καινών από της Δύσεως δαιμονίων» ο Ελληνισμός είχε ανάγκη μόνο από τα ζωντανά παραδείγματα της πίστεως και της αγάπης προς τον Θεό. [...]