Ο Ιάκωβος Παπαπαϊσίου κατά κόσμον Ιορδάνης γεννήθηκε στη Νεάπολη της Καππαδοκίας το 1885. Τα πρώτα γράμματα διήκουσεν στη σχολή της πατρίδος του και εισήλθεν στη θεολογική σχολή της Χάλκης απ' όπου αποφοίτησε το 1916. Γνώριζε τη γαλλική, την ελληνική και την τουρκική γλώσσα.Χειροτονήθηκε διάκονος και μετενομάστηκε Ιάκωβος διορισθείς ως ιεροκήρυκας της κοινότητος Κοντοσκαλίου. Μετέπειτα Αρχιδιάκονος Χαλκηδόνος. Το 1919 προσελήφθη στην πατριαρχική αυλή ως γραφέας της Ιεράς Συνόδου. Κατόπιν αρχειοφύλαξ (1922-1924) και μέγας Αρχιδιάκονος (1924-23 Μαρτίου 1926). Την 23η Μαρτίου 1926 εξελέγη Μητροπολίτης Ίμβρου και Τενέδου. Πρεσβύτερος χειροτονείται την 28ην Μαρτίου 1926 υπό του Επισκόπου Ανέων Θωμά στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Πέραν.Αρχιερεύς χειροτονήθηκε την Γ' Κυριακή των Νηστειών, 4 Απριλίου 1926 [...] Υπήρξε μέλος της Ιεράς Συνόδου και μέλος/πρόεδρος συνοδικών Επιτροπών και εκκλησιαστικών αποστολών (Εξαρχείαι Αγίου Όρους 1947, 1956).Την 23η Μαΐου 1950 μετετέδηκε στην επαρχία Δέρκων. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Μητρόπολη Δέρκων ανεκαινίσθη ο ιερός ναός του Αγίου Ιωάννου Γενή Μαχαλέ (1963). Κατά τα γεγονότα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955 κάηκε το μητροπολιτικό μέγαρο Θεραπείων, το οποίο μαζί με τον κατεδαφισθέντα ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου απετέλεσαν τον νέο χώρο των Θεραπείων (1958).Λόγω γήρατος υπέβαλε την 5η Φεβρουαρίου 1977 την κανονική αυτού παραίτηση η οποία έγινε δεκτή από την Εκκλησία της Κων/πόλεως την 1η Μαρτίου 1977. Κοιμήθηκε την 5η Μαρτίου 1980.