Το παρόν βιβλίο περιέχει έξι δημοσιευμένες μελέτες των συγγραφέων, οι οποίες έχουν κοινό αντικείμενο την ιστορική ανθρωπογεωγραφία της Θράκης κατά τον 19ο αιώνα, με έμφαση στους οικισμούς και τις συγκοινωνίες. Εκπονήθηκαν και δημοσιεύθηκαν στην περίοδο 1997-2006 (πλην της τελευταίας, η οποία δημοσιεύθηκε το 1983]. Οι δύο συγγραφείς έκριναν σκόπιμο να δημοσιεύσουν και συνολικά τις μελέτες αυτές σε έναν τόμο, όχι μόνον επειδή σχετίζονται θεματολογικά, αλλά και επειδή αλληλοσυμπληρώνονται, και ως ενιαίο έργο δίνουν μια εικόνα της Θράκης του 19ου αιώνα, από την οπτική του χώρου. Η συνολική έκδοση των εργασιών σε ενιαίο έργο αποτέλεσε την έμπρακτη καταξίωση μίας πολυετούς αγαστής επιστημονικής και εκπαιδευτικής συνεργασίας και φιλικής σχέσης μεταξύ των δύο συγγραφέων Ε. Π. Δημητριάδη και Γ. Π. Τσάτσου. Στο εισαγωγικό κείμενο που ακολουθεί, οι συγγραφείς θεώρησαν σκόπιμο για την καλύτερη ανάγνωση των εργασιών τους να παραθέσουν τρία σημεία αιχμής της ιστορικής γεωγραφίας, η οποία αποτελεί υποπεδίο της ανθρώπινης γεωγραφίας: (1) την ιστορική εξέλιξη του αγγλοσαξονικού κλάδου της ιστορικής γεωγραφίας, (2) την ανάλογη εξέλιξη της ιστορικής γεωγραφίας στην Ελλάδα [1940-1985] και (3) την ένταξη των έξι εργασιών στο όλο πλέγμα της σύγχρονης ιστορικής γεωγραφίας, όπου και χρειάστηκε η συνδρομή μιας ακόμη εργασίας, ως εισαγωγής για το ιστορι-κογεωγραφικό πλαίσιο της Θράκης της Οθωμανικής περιόδου (15ος - 19οςαι.). Οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της βιομηχανικής επανάστασης κατά τον 19ο αιώνα στην Ευρώπη οδήγησαν στην αναζήτηση νέων εδαφών (αποικιοκρατία) και αγορών (εμποριοκρατικός καπιταλισμός) στον ευρύτερο γεωπολιτικό χώρο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη ραγδαία εξέλιξη της φυσικής γεωγραφίας (physical geography) και της χαρτογραφίας (cartography) των νέων περιοχών της γης. Με ανάλογο ακαδημαϊκό ενδιαφέρον αναπτύσσεται παράλληλα και η ανθρώπινη γεωγραφία (human geography), η κοινωνική ανθρωπολογία (human anthropology), αλλά και η ιστορική γεωγραφία (historical geograph