Το Βυζάντιο διαδραμάτισε δημιουργικό ρόλο στον τομέα τηςκαλλιτεχνικής έκφρασης και ιδιαίτερα στη ζωγραφική, που είχετην προτεραιότητα έναντι της μνημειώδους ολόγλυφης πλαστικής,γιατί η τελευταία είχε στενά συνδεθεί με τον ειδωλολατρικόκόσμο. Η βυζαντινή τέχνη διακρίνεται για την πρωτοτυπία της καιμπορεί να συγκριθεί με την αρχαία ελληνική τέχνη. Εξάλλου, παράτον υπερβατικό χαρακτήρα της, συνεχίζει την ανθρωποκεντρικήπαράδοση της αρχαιοελληνικής τέχνης, αφού η ανθρώπινη μορφήαποτελεί το κέντρο βάρους στη σύνθεση του βυζαντινού έργου. Στοβιβλίο αυτό παρακολουθούμε κατ' αρχήν την εξέλιξη της παράστασηςτης ανθρώπινης μορφής και έπειτα η μελέτη επεκτείνεται με τρόποώστε να αναδεικνύεται ο διδιάστατος και υπερφυσικός χαρακτήραςτης βυζαντινής τέχνης. Και ο χειρισμός του φωτός και τουχρώματος, που αποθεώνονται στο Βυζάντιο, συμβάλλει εξίσου στηναπόδοση μιας πνευματικής και υπερβατικής "πραγματικότητας".Τελικός σκοπός της ανάλυσης αυτών των στοιχείων είναι ναανιχνευθεί μέσα από τις εικόνες η βυζαντινή κοινωνία, ηιδεολογία της και γενικότερα η κοσμοθεωρία της, που ήταν κατ'εξοχήν θεοκεντρική, αλλά ενσωμάτωνε και ουμανιστικάχαρακτηριστικά, τα οποία όμως παρέμεναν επιφανειακά και γι'αυτόδεν επηρέαζαν ουσιαστικά τις συντηρητικές βυζαντινές δομές.