Η ηρωίδα του διηγήματος αυτού διακατέχεται από μια ρεμβώδη ποιητικότητα στα λόγια και τις πράξεις της, καθώς ρέπει διαρκώς προς την επιστροφή στην πατρίδα της. Αισθάνεται ανίσχυρη να ζει μακριά από τον τόπο της, από τους δικούς της, κι εκεί ξαναγυρνάει, μόλις έχοντας προλάβει να εκφράσει τη συμπάθειά της προς ένα νεώτερό της, ο οποίος και την έφερε στην πατρίδα της με μια βάρκα ξένη.